Z ułańskim rodowodem. Wspomnienia własne

Czesław Szurmiak (1917-1993) – w 1939 r. ukończył Szkołę Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Wziął udział w kampanii wojennej w składzie 23. Pułku Ułanów Grodzieńskich w Armii Odwodowej „Prusy”. Podczas II wojny światowej był oficerem szkoleniowym i dywersji w Komendzie Obwodu ZWZ-AK Łańcut. Po wkroczeniu Armii Czerwonej nie zgłosił się do poboru, co w połączeniu z przynależnością do AK spowodowało, że został aresztowany przez komunistyczny aparat represji. W celi więzienia WUBP w Rzeszowie przebywał ponad 2 miesiące. Po zwolnieniu zgłosił się do służby wojskowej, z której został zwolniony w 1952 r., na fali czystek przedwojennych oficerów Wojska Polskiego. Ponownie przyjęty do służby w 1957 r., z której odszedł w stan spoczynku w 1973 r., w stopniu pułkownika kwatermistrzostwa