Mistrz i Małgorzata w.3

Najsłynniejsz powieśc wielkiego mistrza literatury rosyjskiej Michaiła Bułgakowa (1891-1940), w Polsce pisanego z niewiadomych przyczyn Bułhakow, w nowym przekładzie Barbary Dohnalik. Generał Szyłowski – drugi mąż trzeciej żony Bułgakowa – wpadł do restauracji Zwiąku Pisarzy. Krzycząc: „Znikaj z życia mojej żony raz na zawsze!” – wylał na Michaiła Afanasjewicza Bułgakowa dzbanek białego wina w momencie, gdy tenże wbijał widelec w kotlet kijowski. Chlusnął tłuszcz, niszcząc szyty na miarę garnitur z angielskiej wełny. Pisarz wybiegł na zewnątrz i tam dopadł go bezczelny wróbel, wydziobując tłuszcz z marynarki. W powieści ten sam wróbel nafajda do kałamarza profesora Kuźmina. (Bowiem wróbel w opowieściach babki pisarza to Żyd, mason i diabeł).

Powyższe wydarzenia spowodowały, że wiosnę i lato 1931 roku Bułgakow spędził z tajemniczą M.P. Smirnową. Z tego związku przyszła na świat… Małgorzata.

Piękna i mądra, lecz jej moralność zasługiwała na broszę w kształcie podkowy, którą podarował jej Woland (Rozpaloną do czerwoności podkową piętnowano w Rosji nierządnice).

Mistrz pojawił się wcześniej. Był dla Bułgakowa rzemieślnikiem słowa i tchórzem. Dlatego Mistrz błąkał się po ulicach Moskwy w płaszczu z obciętymi guzikami. A to oznaczało…

Zapraszamy do lektury powieści, bowiem ona i tylko ona jest czystym przejawem karnawalizacji prawdy o stalinowskim systemie. A dla wielu czytelników na całym świecie to Księga nad Księgami!!!

Książkę uzupełnia wyjątkowy esej Barbary Dohnalik o twórczości Bułgakowa, szczególnie zaś o „Mistrzu i Małgorzacie”